De cirkel

Toen we kinderen waren, konden we de wereld veranderen. Toen we jongeren werden, beseften we dat het niet zo makkelijk ging. Ik vrees dat wanneer we volwassenen worden, zullen wij dit idee over het veranderen van de wereld (ik denk de persoonlijke ook) helemaal vergeten. En dat alles wat verblijft gewoon neerleggen met de buitenwereld zal zijn. Moet het echt zo? We lezen, horen, zien altijd hoe mensen, wanneer zij in hun late jaren komen, zich omkeren en hun eigen leven bekijken. Wat zien ze dan? Meestal niets. Hoewel ze zo hard gewerkt hadden, beseffen zij dat hun leven geen zin had. En we lachen daarover. Omdat wij weten dat de loop van ons leven iets anders zal gaan, dat wij grote dingen kunnen doen omdat wij onze lot in onze handen vasthouden. Is het echter echt zo? Zijn we bewust van alles dat wij doen en wat ons gebeurt? Waarom maken we dezelfde fouten? Waarom gebruiken wij geen gelegenheden en kansen die wij krijgen? Waarom zijn wij vergeten hoe te strijden? Waarom nemen wij het altijd te gemakkelijk?